tumakbo ako kanina. bonggang takbo, i never had the feeling of stopping. i just ran and ran. nagagalit ako sa sarili ko. sa nangyayari sa buhay ko ngayon.
bakit kailangan pang mawala to? bakit kailangan ko pang marinig sa kanya yung 'sino ka ba?' sa bibig niya? bakit kailangan kong maranasan to ng pabigla bigla?
i've never been honest that i really wanted to feel assured nowadays. i always kept on understanding the situation. pero last night, i flunked. hindi ko na alam gagawin ko. i wanted to make it last. sobrang i wanted to be the BEST for him. :( but we ended up, misunderstood. i have questions ngayon na hindi ko man lang nakuhaan ng sagot. and now, it's gone. :(
and swertehin ka nga naman, may incident report pa ako. nice one. grabe, what a day. this is so freaking not my day.
erg,
Andrea 'loser' 'busted' 'dumped' 'worthless' 'useless'
:(
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment